Zanim zaczęła się wojna, byłem dzieckiem... Jednak po wojnie odkryłem, że nie jestem już dzieckiem, a Gaza, w przeciwieństwie do wszystkich innych miast na świecie, nie ma już dzieci. Fragment Monologu Mahmuda (urodzonego w 1994 roku), który w tym roku weźmie udział w Brave Kids.
Monologi z Gazy to emocjonalna podróż przez doświadczenia i perspektywę dzieci, które stały się ofiarami wojny na przełomie 2008 i 2009 roku w Strefie Gazy. Izraelski atak w ramach tzw. Operacji Płynny Ołów, której celem była likwidacja członków Hamasu i zniszczenie infrastruktury organizacji, w ciągu 22 dni spowodował śmierć 1380 ofiar, w tym 431 dzieci. Te, które przeżyły, do dziś muszą zmagać się z traumą i żyć w odciętym od reszty świata, najbardziej na świecie zaludnionym skrawku ziemi. The Gaza Mono-Logues, czyli Monologi z Gazy to inicjatywa palestyńskiego ashtar Theatre. Powstał on w 1991 w Ramallah z inicjatywy aktorki Iman Aoun po to, by promować kreatywność i dać głos tym, którym prawa do niego się odmawia, a tym samym zapoczątkować zmiany społeczne.
Przez pierwsze trzy miesiące po wojnie dzieci podczas zajęć koncentrowały się na wyrażaniu swojego bólu, marzeń, nadziei, lęków, używając do tego technik teatralnych (opartych na założeniach Augusto Boala - brazylijskiego reżysera Theater of the Oppressed) oraz twórczego pisania (creative writing). Ta właśnie praca doprowadziła do narodzin Monologów, które stanowią teatralną biografię 30 dzieci. 17 października 2010 roku odbyła się pierwsza publiczna prezentacja: rankiem dzieci z Gazy wystąpiły u wybrzeża Morza Śródziemnego, puszczając na wodę papierowe łódki ze spisanymi monologami. Wysłały w świat opowieści o bombach, które zabiły ich krewnych, zniszczonych domach, połamanych słupach elektrycznych, braku jedzenia. Jedno z dzieci snuje wspomnienia o tym, jak w czasie ostrzałów wróciło do domu, by zabrać ulubionego misia czy jak babcia szukała w pośpiechu sztucznej szczęki. To zatem z tego powodu emocje i rzeczywistość postrzegana z perspektywy dziecka, a nie polityka, stanowią sedno Monologów z Gazy.